Beatrix Kinderziekenhuis UMCG gaat een ziekenhuispaspoort gebruiken. Het ziekenhuispaspoort is een klein boekje waarin de patiënt kan opschrijven wat hem/haar helpt als ze pijn hebben of bang zijn.

Een eigen ziekenhuispaspoort

Kinderen die ernstig, langdurig of chronisch ziek zijn moeten dikwijls veel medische en verpleegkundige onderzoeken en behandelingen ondergaan die pijnlijk of beangstigend zijn. Ze ontwikkelen vaak hun eigen coping strategieën in de vorm van bepaalde rituelen en gewoontes, een pedagogisch medewerker heeft hierin een begeleidende/ coachende rol. Deze rituelen en gewoontes geven kinderen een gevoel van controle(regie) en helpen hen adequaat om te gaan met een beangstigende situatie.

Pedagogisch medewerkers en andere zorgverleners ervaren regelmatig dat kinderen de behoefte hebben aan eenduidige afspraken zodat de behandeling door verschillende zorgverleners op dezelfde manier wordt uitgevoerd. Het ontbreken van deze afspraken kan leiden tot stress tijdens een behandeling.

Pijnpaspoort

De pijnwerkgroep van het Beatrix Kinderziekenhuis(BKZ) wil in samenwerking met de pedagogische zorg van het BKZ het ziekenhuispaspoort (dat ontwikkeld is door het Wilhelmina Kinderziekenhuis in Utrecht) invoeren en zo onderdeel laten zijn van het pijnbeleid.

Het ziekenhuispaspoort is een klein boekje waarin de patiënt kan opschrijven wat hem/haar helpt als ze pijn hebben of bang zijn. Ze laten het aan de mensen in het ziekenhuis zien als ze dat nodig vinden, bijvoorbeeld voordat ze een prik krijgen. De artsen en verpleegkundigen kunnen dan rekening houden met de wensen, zonder dat ze het steeds weer hoeven te zeggen.

Facebooktwitter

Gerealiseerd!